تبلیغات
فقط شعر - س
فقط شعر


    سحرم دولت بیدار ببالین آمد
                              گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد
    سپر بر سرآورد شیر اله
                              علم کرد شمشیر آن اژدها
   سبز گردد دوحه ی عشق از وجودت بی سخن
                       بس که ناز و غمزه می بارد ز سرتا پای تو
   سرخی چشم کبوتر هیچ میدانی ز چیست؟
                     نامه ام می برد و بر درد دلم خون می گریست
   سودای دلم قسمت هر بی سر و پا نیست
                      خوش باش که یک لحظه دلم از تو جدا نیست
   سلامت بگویم که در خاطری
                     گر از چشمم دوری به دل حاضری
   سالها دل طلب جام جم از ما می کرد
                     آن چه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد
   سکوتی بود بر قلبم که با آن میزدم فریاد
                    اگر از شهر غم رفتی مرا هرگز مبر از یاد

  ساقیا بده جامی زان شراب روحانی 

                    تا دمی بر آسایم زین حجاب ظلمانی